Poezi rinore

Shkrime të reja

Faqe

Kërko

Web-faqe miq

Evokime

                              Rrugës së pluhurosur zvariteshe
                              ledhatitshëm ngadal -ngadal,
                              fshehurazi më dhuroje buzëqeshje;
                                zemra mua më behej mal.

                              Dhe rruga e gjërë kur shkëputej,
                                me shiqim, që të ndjek më thirrje;
                                vazhdoja pas teje akoma më tej
                                gjer te këndi, aty më prisje...

                            Dikur

            Në Ahishtë loznim si fëmi,
            mëshifëshe, unë të kërkoja
            me rradhë gjithënjë
            nga një puthje e fitoja.

            Në muzg tureshim ahishtës
            si qingja, ujë te kroni pinim
            dhe ngadal teposhtë pemishtës
            në fshat, pa zhurmë zbritnim.

Vjollcës sime

Vjollcë e njomë pranverore
Aromë e lehtë e ngrohtë si jug
Bukuri e rrallë si rreze diellore
Mahnitëse si qielli në muzg.

Vjollcë për erë si ëndërr e bukur
E ëmbël si mjalta e bjeshkës
Krenari hyjnore ke flutur
Ti m'i shëron plagët e zemrës.

Kur u sëmura nga dashuria

Në njomësi të njoha
sa pa brënga jetoja